• Slideshow01
    • Slideshow01
    • Slideshow02
    • Slideshow03
    • Slideshow04
    • Slideshow05
    • slideshow6
  • Slideshow02

    • Slideshow01
    • Slideshow02
    • Slideshow03
    • Slideshow04
    • Slideshow05
    • slideshow6
  • Slideshow03
    • Slideshow01
    • Slideshow02
    • Slideshow03
    • Slideshow04
    • Slideshow05
    • slideshow6
  • Slideshow04
    • Slideshow01
    • Slideshow02
    • Slideshow03
    • Slideshow04
    • Slideshow05
    • slideshow6
  • Slideshow05
    • Slideshow01
    • Slideshow02
    • Slideshow03
    • Slideshow04
    • Slideshow05
    • slideshow6
  • slideshow6
    • Slideshow01
    • Slideshow02
    • Slideshow03
    • Slideshow04
    • Slideshow05
    • slideshow6

نمایش که تمام می شود ، تماشاگران برمی خیزند و در حالیکه به چشمهای بازیگران روبرویشان خیره شده اند، آنها را تشویق می کنند. این درست همان لحظه ای است که گروه اجرایی حقیقت اجرایش را نه در تشویق تماشاگران که در چشمهای آنان کشف میکند . اگر چشم ها حرف دستها را بزنند، لبخند برلبان بازیگران جا خوش می کند و اگر نه، شرمی شاعرانه در حلقه چشمهایشان، گاه آنچنان که زندگی نکردن در آن لحظه را هزار بار دوست تر میدارند!

زندگی نکردن ایده ما نیست، ما ایده هایی داریم برای زندگی و زندگی هایی برای ایده!